Een kleine oefening voor de dagen die korten en de avonden die langer worden. Bladeren vallen, de natuur wordt stiller. In de beweging van het jaarwiel keren we langzaam naar binnen. De langste nachten liggen nog voor ons.

Ook wij kunnen onderzoeken wat mag rusten en wat we willen blijven voeden. Met dit ritueel nodig je die beweging uit in je eigen dag. Doe het elke dag, 1 x in de week, geen moeten, zoveel als voor jou past.

Neem ongeveer tien minuten. Je hebt een gevallen blad, een kaars en een warme kop thee of op z'n Vlaams een taske warme melk nodig. 

Als je de komende dagen buiten komt, neem eens een moment om langzamer te wandelen dan je gewoon bent. Kijk om je heen. Zoek een gevallen blad dat je aandacht trekt. Neem het mee naar binnen. 

Maak hiermee je eigen kleine ritueel dat je de komende tijd kan herinneren aan de natuurlijke beweging naar rust.

Steek een kaars aan en houd het blad tussen je handen. Voel de nerven, de kwetsbare rand. 

Stel jezelf de vraag: “Wat draag ik mee dat deze winter wat meer mag rusten?” Misschien een verwachting, een taak die kan wachten, het gevoel altijd beschikbaar te moeten zijn,... Kies één ding. 

Open je handen en leg het blad naast de kaars. Laat je handen even leeg op je schoot liggen.

Neem je kop thee tussen je handen. Voel hoe de warmte langzaam doordringt. Stel jezelf de vraag: “Wat houdt mij warm wanneer de dagen donkerder worden?” Laat een mens, een plek of een eenvoudige bezigheid in je opkomen. Maak het concreet: met wie wil je afspreken? Waar wil je vaker wandelen? Wanneer gun je jezelf een avond zonder plannen? 

Kies één kleine stap en geef die een plek in de komende week.

Blijf nog even zitten bij het licht. Drink je thee terwijl die warm is.

Herhaal voor jezelf:
Wat mag rusten, geef ik rust.
Wat mij verwarmt, geef ik aandacht.

Liefs, Els Bloemen

Vuurhoeder tijdens Zweethutten, trainer bij De Magie van de Moederschoot, De Hele Vrouw – Traject, Tantra Massage, Tantra Massage voor Koppels, De Langste Nachten