Na een transformatieve retraite waarin het onderzoek rond de Jungiaanse innerlijke anima en animus centraal stond, land ik terug in een wereld die diep gegijzeld is in een blind en zinloos doorrazen.

Een maatschappij waarin er weinig plaats is voor esthetiek, schoonheid, lichtheid, fijngevoeligheid en wat ik met veel koestering zinvolle doelloosheid noem. Kortom, een wereld die het vrouwelijke principe (Yin) heeft geridiculiseerd, weggedrukt en geminimaliseerd en zich met een wanstaltige overmacht heeft geworpen in het starre en verbeten mannelijke principe (Yang) - met alle pijnlijke gevolgen van dien.

De laatste dagen ben ik op zo'n ontroerende wijze in contact gekomen met mijn Anima - het innerlijk vrouwelijke in mij. In haar schuilen kwaliteiten waar ik al zo lang naar op zoek ben: lichtheid, schoonheid, contactvolheid, erotiek en speelsheid. Het heeft me een ongekende levenslustige opstoot van ongebreidelde vitaliteit geschonken. Wat ik zo lang in de nog meer 'mannelijke' kant van Olivier heb gezocht, zat diep verscholen in een totaal in het onderbewuste weggetrokken vrouwelijke anima.

Het is ontroerend en heerlijk om die kant van mijn wezenlijkheid terug te vinden en innerlijk te laten dansen met mijn mannelijk principe. Ik voel me op een ontspannen wijze rusten in een laag van compleetheid en volmaaktheid die ik nog niet eerder zo heb ervaren. Het is alsof ik door nieuwe ogen kijk naar de wereld.

En tegelijkertijd laaien er de laatste dagen een zielsdiep verdriet en tegelijk een woeste boosheid in me op. Wat is deze wereld een wandrochtelijke aanfluiting van de delicate broze pracht van Yin. Hoe hebben we het leven verarmd van sommige van haar meest waardevolle kwaliteiten, en hoe hebben we het vrouwelijke beschimpt, aangerand, verdrongen en gecommodificeerd in dienst van dat verwrongen mannelijke. Haar sensualiteit vernauwd tot seksualiteit, haar dansende speelsheid verarmd tot frivoliteit, haar natuurlijke pracht en vrouwelijke esthetiek opgeëist als mannelijk entertainment, haar verzorgende lichtzinnige verbinding gecommercialiseerd door roddelbladen en reality tv.

Ik bevind me op een plek van vieren en van rouwen. Vieren om de renaissance van dit Yin-principe in mezelf, en hoe het mijn doffe 2D wereld doet exploderen in een onstuimig kleurenpallet. En rouwen, om de millennia van brutale demonisering van het vrouwelijke. Naast het ondenkbare en haast onuitspreekbare onrecht dat vrouwen is aangedaan, ook dat rauwe verdriet van hoe we het leven in ons allen hebben verarmd en vervlakt.

Ik proef diep in mij een ontwaken van een alchemisch huwelijk tussen deze twee innerlijke dimensies - eentje waar het mannelijke in mij al zijn beschermende kracht en integriteit aanwendt om het vrouwelijk in mezelf (en daarbuiten) te eren, beschermen en eerbiedigen. En hoe dat vrouwelijke in mij me als een muze steeds wijst op de diepere essentie en pracht van dit Leven.

Olivier Winants
Therapeut en trainer van Kracht van de Stam en Verbindende Communicatie