Een paar maanden geleden zat ik met mijn zoon aan de eettafel. Binnen enkele weken zou hij 21 worden en terwijl ik naar hem keek, zag ik het ineens: de man in hem begon steeds duidelijker zichtbaar te worden door de jongen heen.
Ik liep al een tijdje rond met het idee om rond zijn verjaardag een initiatieritueel te organiseren. Een bewust moment waarop we de overgang van jongen naar man zouden markeren.
Maar mijn zoon kennende, wist ik ook dat ik bij hem niet hoefde aan te komen met iets waar hij zelf niets bij voelde. Daarom legde ik hem mijn ideeën voor.
Hij voelde er weinig voor en als ik heel eerlijk ben, werd ik zelf eigenlijk ook van geen enkel idee echt enthousiast.
Zijn verjaardag kwam. Hij werd 21 en de dag ging weer voorbij zonder ritueel, zonder ceremonie en zonder initiatie.
Tenminste, dat dacht ik.
Een paar weken later nam hij tijdens Zomers Zijn op De Schans deel aan de workshop voor jongvolwassenen, begeleid door twee van mijn collega’s.
Tijdens die week merkte ik al dat er iets in hem werd geraakt. Er was iets in beweging gekomen, al kon ik op dat moment nog niet precies benoemen wat het was.
Een paar dagen later zaten we opnieuw samen aan dezelfde eettafel. Toch leek er dit keer iemand anders naast me te zitten.
Ik zag niet langer de jongen in wie de man voorzichtig zichtbaar begon te worden, maar een volwassen man door wie de jongen van vroeger nog altijd zachtjes heen scheen.
De workshop had precies dát in beweging gebracht wat ik met een initiatieritueel had gehoopt te bereiken.
Toen ik mijn collega’s vroeg wat ze tijdens de workshop hadden gedaan, vertelden zij dat ze vooral hadden gewerkt rond aanwezigheid vanuit het bekken, gevoeligheid vanuit het hart en nieuwsgierigheid vanuit de ziel.
Voor mijn zoon waren er vooral drie dingen die eruit sprongen: de vrijheid die hij tijdens de workshop had gevoeld, het gedragen worden door de groep en het duidelijke pad dat gedurende de week werd bewandeld.
Precies dát is wat een initiatie nodig heeft.
Je kiest zelf en in vrijheid om de stap te zetten. Je wordt gedragen door een groep die naast je staat en je krijgt een pad aangereikt dat je uiteindelijk zelf te bewandelen hebt.
Ik had vooraf bedacht hoe zijn initiatie eruit zou moeten zien, maar blijkbaar had het leven zelf allang een andere vorm voor hem gekozen.
Deze ervaring liet mij opnieuw beseffen hoe belangrijk initiatie kan zijn. Niet alleen voor jonge mannen die op de drempel van volwassenheid staan, maar ook voor mannen die zich later in hun leven op een kantelpunt bevinden.
We komen allemaal op momenten waarop de oude manier niet langer past. Momenten waarop je voelt dat er iets in jou wil veranderen en dat het tijd is om een grens over te stappen.
Om los te laten wie je dacht te moeten zijn en dichter te komen bij de man die je werkelijk bent.
Vanuit precies die gedachte is ooit de vierdaagse initiatietraining voor mannen ontstaan.
Tijdens deze vierdaagse blijven we niet alleen praten over verandering, maar kiezen we ervoor om die verandering bewust aan te gaan.
We werken met aanwezigheid, gevoeligheid en bezieling. Je krijgt de vrijheid om je eigen stap te zetten, terwijl je wordt gedragen door de bedding van andere mannen. Samen bewandelen we een duidelijk pad dat je uitnodigt om stil te staan bij drie wezenlijke vragen:
Welke man ben ik geworden?
Wat heb ik achter mij te laten?
En welke man wil ik vanaf hier zijn?
Een initiatie maakt je niet plotseling tot iemand anders.
Ze helpt je zichtbaar te maken wie er al die tijd al in jou aanwezig was.
Marcel Swelsen
Trotse vader en mannenwerk-trainer van De Initiatie en het Mannentraject De Tocht naar Huis, en van Seksualiteit als Bron
Een deelnemer vertelt:
Na een relatiebreuk werd het mij duidelijk dat ik een aantal zaken in ’t leven anders moest aanpakken. Ik schreef mij in voor de Tocht naar Huis om contact te maken met de mannelijke lijn in mijn leven. En ja, dat heb ik uitgebreid waargemaakt in dit traject! Met daar bovenop ontelbaar en vaak onnoembaar véél meer: verdriet en worstelingen zien bij anderen en toelaten bij mezelf, mijn hart openen, mijn levensenergie voelen, mensen in de ogen kijken, mezelf in de wereld zetten, leiden en dienen, broederschap. En dat in een veilige, warme setting waar plaats is voor ieders tempo, thema en eigenheid. Ik had ook een lange en verre reis kunnen maken. Ongetwijfeld zou dat bijzondere ervaringen hebben opgeleverd, maar de Tocht naar Huis is de mooiste, spannendste, meest intense en waardevolste reis in mijn leven tot nu toe geweest. Een prachtig cadeau aan mezelf. En tot slot deze gedachte: als alle mannen standaard deze Tocht naar Huis zouden maken, dan zou de wereld een pak aangenamer zijn. – Koen–
Volgende edities van Mannenwerk – De Initiatie zijn op
- 01-04 okt 2026
- 06-09 mei 2027
Wil jij deze ervaring ook, neem dan nu hier contact met ons op of schrijf in.