In de psychologie bestaat een interessant mechanisme dat projectie wordt genoemd.

Volgens psychiater Carl Jung draagt ieder mens een zogenaamde schaduw met zich mee: eigenschappen, gevoelens of overtuigingen die we liever niet van onszelf zien of erkennen.

Juist omdat deze onbewuste stukken ons kunnen belemmeren, laat het leven ons er vaak via een omweg naar kijken. We herkennen ze namelijk gemakkelijker bij anderen dan bij onszelf. Het is alsof we ze op de ander projecteren.

Misschien herken je dit wel. Iemand doet of zegt iets en je merkt dat het je onverwacht raakt. Je ergert je, voelt weerstand of schiet direct in de verdediging. Dat kan een uitnodiging zijn om nieuwsgierig naar jezelf te kijken.

Stel dat je je erg stoort aan iemand die alles uitstelt. Dan kan het interessant zijn om jezelf af te vragen: Waar stel ík dingen uit? Misschien niet op dezelfde manier, maar vanuit dezelfde onderliggende overtuiging, zoals: Ik moet het perfect doen of Ik mag geen fouten maken.

Of misschien krijg je feedback en merk je dat je jezelf meteen gaat verdedigen of verklaren. Dan zou je jezelf kunnen afvragen: Waarom raakt dit me zo? Welke overtuiging over jezelf wordt hier aangeraakt?

Vaak vertellen juist de momenten waarop we weerstand voelen iets over wat er in onszelf gezien wil worden.

Oefening

Probeer tijdens één gesprek eens de volgende gedachte mee te nemen:

"Wat als alles wat ik in de ander zie, mij óók iets over mezelf vertelt?"

Niet alleen de eigenschappen die je bewondert, maar ook de dingen waar je weerstand tegen voelt.

Merk je dat je onrust voelt in je lichaam? Vraag jezelf dan af:

• Wat voel ik nu?
• Wat wil ik misschien liever niet voelen?
• Welke overtuiging wordt hier geraakt?

Misschien ontdek je dat de ander niet alleen een spiegel is van wat je ziet, maar ook van wat in jou nog aandacht vraagt. 

En wie weet leer je daardoor niet alleen de ander beter begrijpen, maar vooral ook jezelf.