Boosheid bevrijd-t – voor vrouwen

Boosheid is een emotie waar veel vrouwen een ingewikkelde relatie mee hebben. Niet omdat zij minder boos zijn, maar omdat ze al vroeg geleerd hebben het níét te zijn. Boosheid werd onvrouwelijk, beschamend of gevaarlijk gevonden. Lief zijn, verbinden, inschikken en begrijpen kregen de voorkeur. Zo leerden veel vrouwen hun boosheid te temperen, in te slikken of om te buigen naar verdriet, schuld of zelftwijfel. De prijs daarvan is hoog: levensenergie die vast komt te zitten. Het kan ons fysiek ziek maken.

Dat voor veel vrouwen boosheid uiten niet vanzelfsprekend is, heeft diepe historische maatschappelijke wortels. Eeuwenlang werd een boze vrouw weggezet als hysterisch of als heks. Boos zijn had zware consequenties, het kon levensbedreigend zijn. Deze geschiedenis leeft door in onze verhalen, onze lichaamscellen en in ons collectief onbewuste. Daarmee bepaalt het op een meestal onbewuste laag onze keuzes in het hier en nu. 

Boosheid is in essentie geen destructieve kracht. Het is een gezonde, vitale beschermingsreactie. Ze laat je voelen dat er voor jou iets niet klopt. Wanneer boosheid geen ruimte krijgt, keert ze zich naar binnen. Dat uit zich in vermoeidheid, bitterheid, somberheid, lichamelijke klachten of plotselinge uitbarstingen die niet in verhouding staan tot de directe aanleiding. Ongeuite boosheid verteert van binnenuit.

Er is ook een andere vorm: boosheid die vervormd is door oude pijn. Dan wordt ze scherp, aanvallend of allesverzengend. Niet verbonden met het hier en nu, maar met oude onmacht, gemis of trauma. Deze boosheid zoekt een uitweg, maar mist bedding. Ze slaat om zich heen of richt zich tegen de vrouw zelf. De bevrijding zit in de laag waar de oorsprong van de pijn zit die nu aangeraakt wordt.

Gezond boos zijn is iets anders. Het vraagt aanwezigheid in het lichaam, contact met de onderliggende behoefte en het vermogen om te blijven bij wat er nu gevoeld wordt. Gezonde boosheid is helder, begrensd en levendig. Ze vernietigt niet, maar schept ruimte. Ze zegt: hier stopt het of dit heb ik nodig. Wanneer een vrouw haar boosheid op deze manier leert voelen en uiten, komt er kracht vrij. Zelfzorg, intimiteit en levenslust.

Boosheid bevrijden zit niet in het afreageren, maar juist in het belichamen. In het leren onderscheiden: is dit oud of actueel? Is dit bescherming of aanval? Vanuit die helderheid kan boosheid weer haar oorspronkelijke functie vervullen: bewaker van de levensenergie. Niet tégen de ander, maar vóór jouw levensenergie.

We werken graag met o.a. familie-opstellingen/systemisch werk, lichaamswerk, Qigong, groepsdynamica, traumabegeleiding, rituelen én humor. Zowel Dimphy als Kerstin hebben ruime ervaring met vrouwengroepen.